نقش و نگاری هنرمندانه در میانه قوس دیوار

شرح

از دور شاید فقط یه دیوار گِلی ببینی، اما یه کم که نزدیک‌تر میای، قوس‌ها شروع می‌کنن حرف زدن، یه طاق ساده که انگار آغوش باز کرده، پشتش یه دنیای دیگه‌ست، آجر روی آجر، نقش روی نقش، با حوصله، با دقت، با عشق. هیچ‌چیز توی این قاب عجله نداره، خطوط آرومن، تقارن‌ها سر جای خودشون، و اون طرح بالای سردر انگار امضای کسیه که خواسته بگه: کار، وقتی با دل باشه، می‌مونه. اینجا معماری فقط ساختن یه فضا نیست، یه جور فکر کردنه، یه جور احترام گذاشتن به جزئیات، و آدم می‌فهمه چرا این دیوارهای خاکی با اینکه ساده‌ان، این‌قدر عمیق به دل می‌شن